Wśród osób po pięćdziesiątce pracuje u nas co trzecia. To najgorszy po Malcie wynik w Europie. Polki, które dziś dostają rentę, często przez całe życie zajmowały się domem i wychowywaniem dzieci. Tak od lat żyją na przykład żony górników na Śląsku. Nie mają więc kwalifikacji zawodowych, a jeżeli już, to bardzo niewielkie.
Trudno się spodziewać, że w kryzysie, gdy wszyscy pracę tracą, one akurat ją zyskają. Państwo będzie więc nadal wdowom płacić, tylko że z innej kieszeni. Zakład Ubezpieczeń Społecznych zastąpi pomoc społeczna.
Zanim zabierze się wdowom renty, trzeba skończyć z dyskryminacją pięćdziesięciolatków na rynku pracy.
Obowiązujący od tego roku rządowy program "Solidarność pokoleń 50 plus" nie zachęca do zatrudniania pięćdziesięciolatków - czy to kobiet, czy mężczyzn. Kilkuprocentowe zwolnienia najstarszych pracowników ze składek (Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i Fundusz Pracy) to po prostu za mało. Nawet jednak jeśli ten program będzie lepszy, to i na jego efekty poczekamy wiele lat.
Zamiast odbierać na hurra przywileje wdowom, trzeba zabrać się do likwidowania niesprawiedliwości tam, gdzie można to zrobić od razu. Do KRUS dopłacamy 15 mld zł rocznie, bo bogaty rolnik z 300-hektarami ziemi odkłada dziesięć razy mniej na składki emerytalne niż stolarz czy księgowy z miasta. Przywileje odchodzących po 15 latach pracy na emeryturę żołnierzy i policjantów to 9 mld zł rocznie. Kolejne 4 mld zł to koszt emerytalnych przywilejów górników.
Pieniądze przeciekają nam przez palce. Wdowi grosz niewiele nam da.
Źródło: Gazeta Wyborcza
